Op een treinstation wilde ik even gebruik maken van het toilet. Bij hoge nood zijn dit soort uitgebreide aanwijzingen niet heel prettig. In de haast draaide ik de deur op slot, las de “regels” en kwam bij regel 5 tot de wetenschap dat ik de deur in geen enkel geval op slot mocht draaien. Dus…. ik werd al wat zenuwachtig, want ik zit liever niet opgesloten in een openbaar toilet. Er bleek niks aan de hand, maar ik begrijp dan toch echt niet waarom er niet een wat meer eenvoudige handleiding gemaakt kan worden. Ik heb namelijk nog minimaal 10 seconden gezocht naar de “metalen hendel” die aangetrokken moet worden.

Idee: Websites staan of vallen door de vorm van navigeren. Daar nemen mensen niet de tijd om te zoeken naar de juiste “hendels”. De knop om naar de vorige pagina te gaan weten ze heel snel te vinden. En ze zijn daarom zo weer weg als ze niet snel genoeg kunnen vinden waar ze naar zoeken. Als je moet gaan uitleggen hoe iets werkt op een website gaat er eigenlijk al iets mis. Een bezoeker hoort intuïtief te vinden waarnaar hij zoekt. Toch lijkt het me best grappig; een website voor dummies waarbij je eerst een scherm krijgt met de tekst “Lees voor gebruik van deze website de handleiding goed door”. En je vervolgens nog een keer bij elke knop een mouse-over te zien krijgt met teksten als “als u deze knop indrukt komt u bij de contactgegevens, tevens staat hier een kaartje met de route”. Theoretisch gezien op en top “vriendelijk” naar gebruikers maar in de praktijk?

“Leuke bril, waar heb je die gekocht?” Is een soort vraag die je wellicht wel eens aan iemand stelt. En diegene noemt dan waarschijnlijk een winkel waar je het item kan gaan kopen. Soms ben je alleen niet in de gelegenheid om het te vragen. De persoon staat buiten en jij zit binnen, of je hebt gewoon geen zin om op iemand af te stappen.

Idee: Zou het niet handig zijn als kleding voorzien zou worden van bepaalde informatie die met een smartphone te lezen is. Met behulp van een applicatie kan je iemand “screenen”. Wat voor kleding heeft diegene aan en in welke winkels kun je het kopen. Ook kan je meer info over de winkel verkrijgen zoals kortingsacties. Winkels zouden op die manier kunnen adverteren, een soort live bannering. Uiteraard moet je wel eerst toestemming geven om de info prijs te geven.

Vorige week was ik in de Lomography shop/gallery in Amsterdam. Lomography bestaat al jaren maar is nu een trend geworden in de fotografie, bij zowel amateurs als professionals. Lomo camera’s zijn eenvoudige analoge camera’s. Analoog dus… “Anawat?’ Zal een kind die opgegroeid is met digitale fotografie misschien vragen. Dus leg je uit; er gaat een lichtgevoelig rolletje in de camera, als je op het knopje drukt gaat er een klepje open waardoor er licht op het rolletje valt…..enz. enz. enz. Dat rolletje moet je ontwikkelen naar negatieven en vervolgens ga je van de negatieven echte foto’s maken. Er gaat dus nogal wat tijd overheen voordat je resultaat ziet. Dat knopje waar je op moet drukken kent het kind wel, er zit immers bijna overal een knopje op. Indrukken, klaar! Wat nou wachten… Ik klink misschien als een oud wijf en ik doe zelf net zo hard mee aan de digitale race, maar soms zou ik het best prettig vinden om ergens gewoon even wat langer de tijd voor te hebben of nemen.

Idee: De snelheid van de computer en het web ontwricht. Wat is het effect als je met de huidige techniek juist een totaal tegenstrijdige wereld creëert? Ik stel me een website voor met daarop een grote archiefkast met allemaal laatjes en plankjes. Je drukt op een button in het menu want je wilt informatie over iets. Vervolgens verschijnt er een mannetje/vrouwtje die de hele kast bij langs gaat om de juiste informatie te zoeken. Van A tot Z, of in de bakken die per onderwerp zijn gesorteerd. Zo nu en dan vraagt hij iets in de trant van; bedoelt u soms…… Old school zoeken dus en ondertussen mag je een boekje lezen en naar een muziekje luisteren.

Afgelopen weekend was ik op een festival op t eiland Vlieland. Grandioos! Een weekend vol zon, gezelligheid en prachtige muziek. Thuisgekomen kon ik alles nog een keer beleven op de website van het festival. Via opnames gemaakt door de VPRO en doormiddel van alle foto’s en footage op Facebook, Flickr, Twitter e.d. Eigenlijk hoef je bijna niet meer je huis uit om iets te beleven…

Idee: thuisgaan het nieuwe uitgaan? Nodig je vrienden uit en zit vervolgens eerste rang voor de beamer als tijdens een festivalweekend de concerten live worden uitgezonden. Of organiseer een “Facebook Festival”. Van te voren wordt gestemd/geliked welke bands optreden op de festival wall (Festiwall). De bands mogen vervolgens zelf lokaties zoeken vanuit waar ze live gaan streamen, scheelt ze reistijd en kosten. Of vorm zelf met je vrienden een “Hangout” band. Hangout is een feature van Google+ waarin je videochats kan doen met meerdere personen. Dus waarom geen band? Wel spelen met een snelle internetverbinding!

Op internet kun je veel “leuk” vinden. Op Facebook wordt wat af ge-liked, maar ook websites, artikelen, foto’s etc. kunnen worden voorzien van een “like” knop. Grappig om te zien dat de digitale wereld ook naar de “echte wereld” kan worden getransformeerd. Ik ben al diverse stickers op straat tegengekomen waarin iets leuk wordt gevonden, of juist niet.

Idee van Boondoggle: De stickers zijn natuurlijk een leuke knipoog, maar leggen alleen een visuele link naar het internet. Het is natuurlijk wel zo leuk om ook écht aan je vrienden te laten weten dat je iets bent tegengekomen wat je leuk vindt. Dat kan met de tool Likify, waarbij je een QR code inscant waarna direct een post op je Facebook wordt geplaatst waar te zien is dat je datgene leuk vindt. De tool is gebruikt door Nike bij de Take Antwerp campagne.

Deze kwam ik in Amsterdam tegen, ik moest even denken “was dit niet eerst een andere tekst?” Totdat ik nog even goed keek en zag dat het dus was overgeschilderd. Ik vond het erg grappig. Geregeld lees ik artikelen in vakbladen over het effect van televisie commercials versus print, versus online campagnes. Hoe bereik je de menigte het best en wat is effectief. Nou, deze uiting blijft bij mij nu wel hangen.

Idee: online wordt er natuurlijk ook flink geadverteerd, alleen zul je nooit dit soort dingen acties aantreffen omdat een website simpelweg beheerd wordt. Wat zou er gebeuren als de gebruiker toegang kreeg tot de content en er iets mee kan doen. Kan een commercial of advertentie ook “user generated” zijn. Zoals bijvoorbeeld Wikipedia. Of zoals er nu boeken/filmscripts in omloop zijn waar de lezer zelf content aan kan toevoegen. Een advertentie aan kunnen passen zodat deze voor jou geschikt is. Bijvoorbeeld; leuk die Nike advertentie, maar ik doe niet aan hardlopen. En dus kan je een advertentie samenstellen waarin je jezelf herkent, door bijvoorbeeld het type sport aan te passen.

Een beetje frustrerend is het soms wel. Een dagje strand in het vooruitschiet maar je bent eerst bezig met rondjes rijden om een parkeerplek te zoeken.

Idee: ik zou het persoonlijk erg handig vinden als er een telefoon of navigatie applicatie voor parkeerplekken zou zijn. Hierop kan ik precies zien waar een parkeerplek is en of dit een normale plek is, een invalide plaats, laden en lossen etc. Scheelt een hoop rondjes rijden.

]]> http://www.streetsafari.nl/parkeer-app/392/feed 0 img_0030 http://www.streetsafari.nl/verdwaal-app/386 http://www.streetsafari.nl/verdwaal-app/386#comments Wed, 22 Dec 2010 11:01:25 +0000 admin http://www.streetsafari.nl/?p=386

Overal in de omgeving zie je borden staan, soms werken ze eerder verwarrend dan dat ze duidelijkheid geven. Omdat ze bijvoorbeeld net niet precies de richting aanwijzen waar je heen moet. Zou het voor de verdwalers onder ons niet fijn zijn als er 1 systeem is dat je duidelijk maakt waar je heen moet?

Idee: waarschijnlijk heeft iedereen over een jaar of 5 een smartphone. Verdwalen is dan eigenlijk geen optie meer. Je hebt een route app en tikt in waar je naartoe wilt. Een vriendelijke stem wijst je vervolgens de weg. “Bent u lopend, vervolg uw weg dan via…..” Heel handig natuurlijk, maar op zich vind ik verdwalen ook wel leuk. Je komt op plekken die je eigenlijk niet in je planning had, wat vaak voor interessante ontmoetingen of ontdekkingen leidt. Misschien kan er ook een app ontwikkelt worden die je stiekem niet via de kortste of meest logische route leidt. Tik in hoeveel tijd je hebt en misschien ga je de volgende keer wel via Kopenhagen naar Parijs, gewoon….omdat het kan en omdat het soms leuker is om niet via de gebaande of logische paden te reizen.

Overal ter wereld willen mensen graag hun sporen nalaten. Vaak in de vorm van graffiti. Soms is het prachtig of zet het aan tot nadenken en wordt het met recht een kunstvorm genoemd. Zoals het werk van Banksy. Maar meestal doet het niet veel goeds voor de omgeving zoals op bovenstaande foto.

Idee: eigenlijk zijn websites als Twitter, Facebook en Flickr ook een soort muren waar mensen iets van zichzelf kunnen achterlaten. Hetzij berichten, meningen, foto’s, tekeningen etc. Alleen heeft het een beperkt bereik omdat mensen gericht moeten zoeken of vrienden van je moeten zijn. Misschien is het een idee om een soort virtuele graffiti wall te maken waar je “gridloos” kan kliederen. Op een megascherm in de stad wordt het beeld elke dag ververst.

Vorige maand was de Herengracht in Amsterdam volgeplakt met posters waarop een QR code te zien was.  Dit was gemaakt ter gelegenheid van het WCIT 2010 in de Rai. De code kon je inscannen met je telefoon en met die informatie kreeg je informatie over het pand waar de code voor geplakt was. Op deze manier kon je de binnenkant van het pand bekijken.

Idee: we kunnen door de komst van het internet heel snel en makkelijk informatie tot ons krijgen en door middel van webcams zelfs live op plaatsen kijken waar we niet fysiek zijn. Clubs maken hier al gebruik van. Voordat je uitgaat kan je kijken of het eigenlijk wel leuk is in de betreffende club. Het zou ook wel fijn zijn als je de rij bij het postkantoor, de supermarkt of bijvoorbeeld het gemeente stadsdeelkantoor zou kunnen bekijken. Zou een hoop tijd schelen.